©

Wild

door Theresa Soo Long

Als het gaat om eten, dan weet ik het wel. Wild is, zoals de natuur het bedoeld had. Zoals hoe we zouden zijn, als het leven natuurlijk was, puurder was. Maar hoewel “Into the Wild” een mooie romantisering ervan is, die film eindigt wel mooi in een minder fraaie dood. “Wild” is eigenlijk alleen maar positief, als het gaat om eten, of om wilde sex – in duidelijk afgebakende gebieden van het leven dus. Lees snel verder →



02
jan
©

Pluk de dag (NIET)

door Dyonne van Haastert

Het staat er echt als ik mijn agenda opensla, met grote zwierige letters: VRIJ! Geen werk, geen deadlines, geen afspraken. Pluk de dag. Een heerlijk gevoel maakt zich van mij meester. Wat ga ik doen vandaag? Uitslapen, koffie en ontbijt op bed, even bloemen halen op de hoek, rondstruinen in de kringloopwinkel en rustig boodschappen doen, eindelijk mijn nagels lakken, die stapel Volkskrant magazines en kranten doornemen, lekker een serie kijken en even naar de bank en de bibliotheek en een pakketje terugbrengen en belastingaangifte doen en mails beantwoorden en misschien toch een opzet maken voor dat ene artikel, mijn scriptie herschrijven voor een sollicitatie en nu ik toch bezig ben…. Lees snel verder →



16
dec
©

Alsof er niets is gebeurd

door Levi Jacobs

Angst. Je ontkomt er niet aan. Wie het nieuws volgt ziet het overal voorbijkomen. Er is een leger angstdeskundigen die in een spervuur van artikelen alles kunnen verklaren. Aan tafel bij De Wereld Draait Door zitten lieve lui die praten over hun angst over straat te gaan, terwijl anderen vinden dat je er juist niet aan toe moet geven.

Enfin, ook ik maak me schuldig aan de ‘angstkwestie’. Want sinds vrijdag de dertiende van november heb ik de gewoonte om mensen te vragen of ze angst hebben. Aan de bar laat ik het vallen tijdens een nietszeggend praatje. Lees snel verder →



07
dec
© Gaël van Heijst

Achter het net zwemt ook vis

door Gaël van Heijst

Op moment van schrijven woon ik in Finland, dat maakt dat ik me als vanzelf ga gedragen als ’Nederlander in het buitenland’: blowen, voetbal, stamppot eten; je kent het wel. Daarbij heb ik ook nog eens het geweldige geluk om twee nationaliteiten te mogen voeren (door een Nederlandse vader en Belgische moeder). Deze kleine luxes zorgen er voor dat ik die  kleine verschillen zie die ons zo bijzonder maken. Zo zie ik dat er in Nederland twee problemen heersen die de bodem vormen voor al ons ongeluk. Namelijk 1) een epidemisch gevoel genaaid te worden; en 2) een uitstekend talent om vlaggen te planten in naam van een ander. Deze twee fenomenen heb ik wetenschappelijk onderzocht en de resultaten hiervan zijn geanalyseerd en samen te vatten in het onderstaande verhaal over ‘geluk vinden in een broodje zalm’, tast toe. Lees snel verder →



04
nov
© mac_ki / Foter.com

Zo vol mededogen

door Levi Jacobs

Tegen de avondschemering loop ik naar huis. Een keer of drie word ik beetgepakt op mijn schouder ‘monsieur, ou vas-tu?’. Ik schud me los en snauw wat terug – in het Engels, mijn Frans is niet ad rem genoeg. Het is op de Boulevard de Clichy, de rosse straat van Parijs. Vrouwen proberen je naar binnen te lokken, de pooiers staan met hun handen op de rug toe te kijken. Zo ook vlak bij mijn deur. Een korte vent met lange haren, een verweerd gezicht en altijd een grijs vest aan. Na een week of twee heeft hij het groeten gestaakt. Er kan geen ‘salut’ meer van af. Lees snel verder →



02
nov