Ochtendmensen vs. Avondmensen

by De Twintiger on

Meestal is het leven niet zo zwart-wit, maar in dit geval zijn er slechts twee groepen: de ochtendmensen en de avondmensen. De ene groep staat om zeven uur al springend naast zijn de bed om de dag fris en fruitig te beginnen, terwijl de andere groep zich het liefst dramatisch kreunend onder de aangenaam warme dekens verstopt. Waarom zit er zo’n groot verschil tussen ochtendmensen en avondmensen? Waarom ben ik eigenlijk geen ochtendmens? Wat is er eigenlijk zo fijn aan een avondmens zijn?

De Wekker
Geliefd bij ochtendmensen, gehaat bij avondmensen. Voor een ochtendmens is het geluid van de wekker slechts een reminder dat het –gelukkig!– alweer ochtend is (waarschijnlijk lag ie al een halfuur ongeduldig naar het plafond te staren). Eindelijk, opstaan. Voor een avondmens is het geluid van de wekker kwellend en soms bijna ondraaglijk. Hoe kan het nu alweer ochtend zijn? Zo kan een normaal mens toch niet uitgerust op zijn werk komen? Een voorbeeld: mijn iPhone fungeert als wekker. Wanneer ik andere mensen met iPhones tegenkom die hetzelfde deuntje als beltoon of timer gebruiken, krimp ik bijna als vanzelf ineen. Moord! Brand! De wekker!

De Avond
De avond is voor ochtendmensen nooit van lange duur. “Ha, vanavond ga ik eens lekker vroeg naar bed! Héérlijk!” En dat menen ze dan ook. Om 10 uur liggen zij braaf onder de wol, weggezonken in een diepe slaap. Een avondmens heeft om 10 uur nog van ál-les te doen. Slapen? Om 10 uur? Dat is je reinste kinderbedtijd. Nee hoor, om 10 uur kan er nog een heleboel gedaan worden. Terugfietsen van een snel tripje naar de AH XL, huishoudelijke klusjes, papers schrijven, films kijken, nieuwe artiesten op Spotify ontdekken, Skypen met mensen die in andere tijdzones leven, cupcakes bakken, gamen, eindelijk dat boek uitlezen, onnodig veel bestellen op de H&M site… Die dingen moeten toch ook gebeuren?

De Ochtend
De tijd waarin een ochtendmens het beste functioneert. Vóór een avondmens zijn ogen opendoet is een ochtendmens al drie keer heen en weer naar supermarkt gefietst, langs de huisarts gegaan, naar de kapper geweest en inmiddels alweer toe aan de lunch. Een avondmens heeft nauwelijks tijd voor ontbijt. Altijd nog ‘even’ blijven liggen, altijd zoveel mogelijk ’s avonds doen, altijd een boterham op de fiets of make-up in de trein. Ik kan me nog herinneren dat ik als zesjarig meisje elke zaterdagochtend vrijwillig om half zeven beneden op de bank zat om Bassie & Adriaan te kijken. Half zeven! Gekkenwerk. Hoewel ik eerlijk moet toegeven dat ik Bassie & Adriaan soms mis. Zelfs die ene met de plaaggeest.

Kortom: ik zou willen dat ik een ochtendmens was. Hoe erg ik het geluid van mijn wekker ook verafschuw en hoe moeilijk ik er elke ochtend ook uitkom. Mijn bedje mag op dat moment dan heerlijk liggen, maar telkens wanneer ik weer veel te lang in mijn bed blijf liggen voel ik me compleet nutteloos (en vermoeider dan de avond daarvoor. De ironie). Gelukkig heb ik een hele hoop lieve huisgenoten die me mijn bed uit bellen, appen en kloppen. Of me natuurlijk gewoon om kwart over acht naar de sportschool slepen. Linda! Wakker worden, wakker worden, WAKKER WORDEN!

Written by: De Twintiger